Μαρία Κατσούλη: Η συμμετοχή σε διαγωνισμούς φέρνει μόνο κέρδος στον ελαιοπαραγωγό



Πρόκειται για τον πιο καταξιωμένο διεθνώς διαγωνισμό ποιότητας ελαιολάδου που διεξάγεται κάθε χρόνο από το 2016 στην Ελλάδα. Ο Athena International Olive Oil Contest (IOOC) καλείται φέτος να ξεπεράσει για δεύτερη φορά ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση από την ίδρυσή του: Να διεξαχθεί με φυσική παρουσία της κριτικής επιτροπής εν μέσω πανδημίας. Με τη διευθύντρια του διαγωνισμού, Μαρία Κατσούλη, μιλήσαμε για το πώς οραματίστηκε τη δημιουργία του Athena IOOC, πώς συνεργάστηκε με τη διοργανώτρια εταιρεία Vinetum, πώς θα αντιμετωπίσουν από κοινού τις προκλήσεις της πανδημίας, ενώ μας απάντησε και στην κρίσιμη ερώτηση "γιατί να συμμετάσχει ένας παραγωγός ελαιολάδου σε έναν διαγωνισμό ποιότητας;"

Πότε και πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε τη διοργάνωση του Διεθνούς Διαγωνισμού Ελαιολάδου ATHENA;

Ο ATHENA IOOC διεξήχθη για πρώτη φορά το 2016. Αναλογιζόμενη, όμως, την ιστορία και τη θέση της ελιάς και του ελαιολάδου στη χώρα μας, τον σκεφτόμουν ή πιο σωστά τον οραματιζόμουν αρκετά χρόνια πριν, βλέποντας αντίστοιχους διαγωνισμούς στο εξωτερικό, σε κάποιους από τους οποίους συμμετείχα στην κριτική επιτροπή. Ευτυχώς, η ιδέα μου βρήκε πρόσφορο έδαφος όταν την ανακοίνωσα στο δημοσιογράφο οίνου Ντίνο Στεργίδη, επί χρόνια φίλο και μέχρι τότε κατά καιρούς συνεργάτη, ιδιοκτήτη της εταιρείας Vinetum, με μεγάλη εμπειρία σε μεγάλες διοργανώσεις όπως εκθέσεις, συνέδρια, αλλά και διαγωνισμούς για κρασί, αποστάγματα, μπίρα κ.ά. Η συμβολή της Vinetum στην επιτυχία του ATHENA είναι καθοριστική.

Στη Λέσβο, 10 με 12 Μαΐου 2021, θα διεξαχθεί φέτος ο διεθνής διαγωνισμός ελαιολάδου ATHENA, από την εταιρεία Vinetum.

Ποια ήταν η φιλοσοφία που είχατε όταν ξεκινούσατε και πόσο έχει αλλάξει, με βάση το πέρασμα των χρόνων και την εμπειρία;

Εφόσον αναφέρεστε στη φιλοσοφία, θα μπορούσα να πω πως δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα. Αντίθετα, οι αρχές της έχουν ενδυναμωθεί με τα χρόνια. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να συμβεί κάτι διαφορετικό, αφού η φιλοσοφία μας στηρίχτηκε εξ αρχής στην εξής λογική: Eφόσον η Ελλάδα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ελαιοπαραγωγικές δυνάμεις στον κόσμο, ο διεθνής διαγωνισμός της έπρεπε να αναδεικνύει τη συμβολική σημασία της συμμετοχής και την αξία της νίκης, εδώ, στη χώρα-γενέτειρα της ελιάς, αλλά και της ευγενούς άμιλλας. Όπως την ασπάζεται όλος ο κόσμος ως μέρος του Ολυμπιακού ιδεώδους, που επίσης η Ελλάδα προσέφερε. Δεν είναι ένας έξοχος συνδυασμός για να χτίσεις έναn διαγωνισμό και μάλιστα πού; Στην 3η μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγό χώρα στον κόσμο, 1η στην παραγωγή εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου και μακράν 1η στην κατά κεφαλήν κατανάλωση. Πρακτικά, όμως, στην ίδια κατεύθυνση ενδυνάμωσης βαδίζουν με τα χρόνια και όλες οι επιλογές μας για τη βελτίωση του ATHENA, που εδράζονται στα γερά θεμέλια των αρχών μας: Σεβασμός και ισοτιμία στα συμμετέχοντα ελαιόλαδα και στους παραγωγούς τους, απόλυτη διαφάνεια κατά την αξιολόγηση από κορυφαίους κριτές παγκόσμιας κλάσης (κατά τα 2/3 ξένοι) και αξιοπιστία.

Η Μαρία Κατσούλη, διευθύντρια του διεθνούς διαγωνισμού ελαιολάδου Athena IOOC.

Τι διαφορετικό θα έχει η φετινή διοργάνωση;

Περισσότερη αγωνία για εμάς τους διοργανωτές και ενδεχόμενες καθυστερήσεις! Ο κορωνοϊός είναι κάτι που ο ATHENA θα περάσει για δεύτερη φορά και για να αστειευθώ, αλλά κυριολεκτώντας, αυτό δεν το ευχόμαστε σε κανέναν! Το 2020 ήμασταν από τους ελάχιστους διαγωνισμούς στον κόσμο που καταφέραμε τη διεξαγωγή του με τη φυσική παρουσία κριτών, κάτι κομβικό, κατά τη γνώμη μας, για τα συμμετέχοντα ελαιόλαδα. Διαφορετικά θα έπρεπε να μεταγγιστούν τα ελαιόλαδα σε μικρές φιάλες και αυτές να σταλούν στους κριτές ταχυδρομικά, εκείνοι να τα δοκιμάσουν κατά μόνας και όχι ως μέλη επιτροπής, όπως επέλεξαν να κάνουν άλλοι διαγωνισμοί. Με άλλα λόγια, με ύψιστη ταλαιπωρία για τα δείγματα, που μπορεί να αλλοιώσει τα αποτελέσματα και χωρίς την ώσμωση απόψεων όταν και όπου χρειάζεται υπό τη δοκιμή επιτροπής. Όλα αυτά αποτελούν θεμελιώδη ζητήματα για ένα διαγωνισμό και πέρυσι, εν μέσω πανδημίας, καταφέραμε να τα ικανοποιήσουμε, στα Σπάτα και όχι στη Λέσβο, όπως είχαμε προγραμματίσει, και με κριτική επιτροπή εκ ολοκλήρου ελληνική που έκανε θαυμάσια δουλειά. Φέτος είμαστε αισιόδοξοι πως ο διαγωνισμός θα μπορέσει να διεξαχθεί στη Λέσβο με τη φυσική παρουσία όλων των κριτών.

Τι έχει να κερδίσει ένας παραγωγός ελαιολάδου από τη συμμετοχή του σε έναν διαγωνισμό και δη στον ΑΤΗΕΝΑ;

Θα μπορούσα να μιλάω ατελείωτα για τα οφέλη και τους λόγους που αναφέρετε στην ερώτησή σας. Όσο πιο σύντομα, αλλά επιτρέψτε μου όχι ανεξαρτήτως μεγέθους, να πω πως ο πολύ μικρός ή και νέος παραγωγός τεστάρει τον εαυτό και το προϊόν του. Ξέρετε, ο κάθε ελαιοπαραγωγός, πόσο μάλλον ο νέος, βλέπει συχνά το προϊόν του όπως ο γονιός το παιδί του. Χρειάζεται και η έγκριτη έξωθεν μαρτυρία και… ο νοών νοείτω. Ο μεγάλος παραγωγός ζητά την επικύρωση, τη σφραγίδα, ώστε να τον «απενοχοποιήσει», τρόπον τινά, από τα μεγέθη παραγωγής του. Έχουμε π.χ. συμμετοχές και μάλιστα με πολλά ελαιόλαδα από τεράστιες εταιρείες του εξωτερικού, που αφενός δεν φοβούνται να αξιολογηθούν και αφετέρου χρησιμοποιούν τις διακρίσεις τους ως σύγχρονο εργαλείο μάρκετινγκ, χωρίς να στηρίζονται μόνο σε δάφνες του παρελθόντος ή τη διαφήμιση. Παρότι έχουν τα οικονομικά μέσα να διαφημίζονται όσο θέλουν. Οι ενδιάμεσου μεγέθους παραγωγοί μπορούν να συνδυάσουν και τα δύο μοντέλα κατά το δοκούν.

Από την άλλη μεριά, να σας απαντήσω λίγο… «πονηρά», ας πούμε, αν και άκρως ρεαλιστικά, αλλά με ερώτηση: «Γιατί κάποιος να μην συμμετάσχει;». Εννοώ, δηλαδή, τι έχει να χάσει; Ακόμα και να μην διακριθεί το ελαιόλαδό του, εχέμυθα θα το μάθει μόνο αυτός και θα λάβει, επιπροσθέτως, ενημέρωση για τους λόγους που το προϊόν του δεν διακρίθηκε, ώστε αν θέλει να τους υπολογίσει για το μέλλον. Εάν διακριθεί, πέρα από την ηθική ικανοποίηση (ας μην ξεχνάμε ότι το προϊόν του είναι σαν παιδί του) έχει μύριους τρόπους να αξιοποιήσει το μετάλλιό του στην αγορά, κάτι που όσοι κάνουν βγαίνουν λίγο ή πολύ κερδισμένοι. Όλα αυτά με ένα μικρό κόστος που αφορά τη συμμετοχή και την αποστολή των φιαλών του. Χρειάζεται να σας πω περισσότερα; Καμιά φορά είναι πιο αποτελεσματικό να σκέφτεσαι αντίστροφα. Διακριθείς ή όχι στον ATHENA έχεις, τελικά, περισσότερα να χάσεις μη συμμετέχοντας σε αυτόν παρά συμμετέχοντας.

Η κα Κατσούλη μαζί με τους προσκεκλημένους σεφ της διοργάνωσης του 2020: Πάνος Ιωαννίδης, Master Chef - chef patron Ovio, Νίκος Θωμάς chef patron "Simul", Ντίνα Νικολάου συγγραφέας και chef patron "Evi Evane" Παρίσι, Γκίκας Ξενάκης, Chef "Aleria".

Είναι το ελληνικό ελαιόλαδο «το καλύτερο λάδι στον κόσμο», όπως θέλουμε να πιστεύουμε;

O Όλυμπος δεν είναι το ψηλότερο βουνό στον κόσμο, αλλά όλος ο κόσμος το γνωρίζει ως κατοικία των Θεών (της μυθολογίας, ωστόσο, της Ελλάδας). Αντίστοιχα, το ελληνικό ελαιόλαδο δεν είναι «το καλύτερο λάδι στον κόσμο», αλλά η ιστορία του και η ανάμιξή του με το ελληνικό DNA το καθιστούν κομμάτι της Ελλάδας και πολιτιστική κληρονομιά για όλο τον κόσμο. Άλλωστε, καμίας χώρας το λάδι δεν είναι το καλύτερο. Από κορυφαία έως μη ικανοποιητικά ελαιόλαδα παράγονται σε όλες τις ελαιοπαραγωγικές χώρες και να, τώρα, ακόμα και στις μη ελαιοπαραγωγικές. Ας μην είμαστε, λοιπόν, αφοριστικοί. Το ελληνικό ελαιόλαδο, ευτυχώς, γίνεται όλο και καλύτερο. Η πρώτη ύλη είναι εξαιρετική. Με όλο και περισσότερη προσοχή στην ελαιοκομική διαδικασία το επίπεδο του ελληνικού ελαιολάδου, ως μέσος όρος, γιατί για αυτόν ρωτάτε ουσιαστικά, ανεβαίνει συνεχώς, καθώς όλο και περισσότεροι και δη νέοι ασχολούνται υπεύθυνα και με ενδεδειγμένο τρόπο με αυτό: το τυποποιημένο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Στιγμιότυπο από την τελετή απονομής βραβείων του 2019.

Μπορείτε να μας πείτε σε γενικές γραμμές τι χαρακτηρίζει τα «χρυσά» ελαιόλαδα που έχουν περάσει από το διαγωνισμό; Είναι η ποικιλία, η περιοχή ή κάτι άλλο;

Όπως σε κάθε τι κορυφαίο, ο συνδυασμός είναι που οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το σίγουρο είναι πως για να πάρει ένα ελαιόλαδο κορυφαίες διακρίσεις ή πιο σωστά οποιαδήποτε διάκριση πρέπει να είναι απόλυτα καθαρό, χωρίς κανένα ελάττωμα. Αυτό δεν το καταλαβαίνουν πολλοί παραγωγοί, γιατί απλώς δεν γνωρίζουν σε βάθος όλα τα ελαττώματα που μπορεί να έχει ένα ελαιόλαδο. Μπορεί ακόμα και να έχουν συνηθίσει σε κάποια από αυτά και να μην τα εκτιμούν καν αρνητικά. Από εκεί και πέρα, μιλώντας για τις υψηλότερες διακρίσεις, το πλέον σημαντικό είναι, σαφώς, το αρωματικό και γευστικό προφίλ του προϊόντος. Για να μην μπούμε σε τεχνικές λεπτομέρειες που θα κουράσουν, καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, όπως είναι π.χ. η ένταση, η διάρκεια και βέβαια η πολυπλοκότητα στα αρώματα και στη γεύση. Σίγουρα, όμως, δεν υπάρχουν ποικιλίες ή περιοχές ελαιόλαδα των οποίων εξασφαλίζουν έτσι κι αλλιώς διακρίσεις. Αυτό που πρέπει να ξεκαθαριστεί, όσον αφορά το «κάτι άλλο» που αναφέρατε στην ερώτησή σας, είναι το εξής: εκτός από την παράδοση, την εμπειρία και την πρώτη ύλη, η αλυσίδα που ξεκινά από την καλλιέργεια, τη στιγμή και τον τρόπο της συγκομιδής της ελιάς και περνά από κάθε κρίκο της ελαιοκομικής διαδικασίας μέχρι την τυποποίηση και την ενδεδειγμένη φύλαξη του ελαιολάδου, επηρεάζει την ποιότητα του προϊόντος και, φυσικά, το εάν θα διακριθεί ή όχι.

Πηγή: agro24.gr

Comments

Popular posts from this blog

Τι σημαίνει για τα ιστορικά δικαιώματα η εσωτερική σύγκλιση ενισχύσεων κατά 85% στη νέα ΚΑΠ

Η αγροτική Ελλάδα στην επανάσταση του 1821

Βιοποικιλότητα και βιώσιμη γεωργία πάνε μαζί: 4 άξονες για το καλό των επόμενων γενεών